جواهرات و طلا در مصر باستان: نماد جاودانگی و قدرت
به گزارش پایگاه اینترنتی مأوا، از دیرباز، طلا جایگاه ویژهای در میان تمدنهای باستانی داشته است، اما هیچ فرهنگی مانند مصریان باستان این فلز گرانبها را تا این حد با مفاهیم الهی، سلطنتی و اجتماعی پیوند نزده است. برای آنان، طلا نه تنها یک زینت شخصی بلکه نمادی از جاودانگی و ارتباط با خدایان بود. در جامعه مصر باستان، استفاده از جواهرات طلا از طبقات فرودست تا درباریان رایج بود و کیفیت و مقدار آن جایگاه اجتماعی فرد را مشخص میکرد. در این مقاله به نقش طلا در زندگی مصریان باستان، روشهای استخراج و فرآوری آن، و ارتباط این فلز گرانبها با مذهب و سلطنت پرداختهایم.

برای مصریان باستان، طلا تجسم بخشی از رع ایزد مصر باستان و نماد زندگی ابدی بود. مصریان باستان به زیورآلات شخصی علاقه زیادی داشتند و بیشتر آن ها از انواع جواهرات استفاده می کردند. کیفیت زیورآلات نشان دهنده موقعیت و جایگاه اجتماعی صاحب آن بود. زیورآلات طلا هواداران زیادی داشت؛ چراکه هم به عنوان یک جواهر شخصی ارزشمند و هم به عنوان نماد قدرت در بین خانواده های سلطنتی و اشراف زادگان جامعه محبوبیت داشت. برای مصریان باستان، طلا تجسم بخشی از رع ایزد مصر باستان و نماد زندگی ابدی بود.
اگر علاقمند به سفر با بهترین تور مصر هستید با ما همراه شوید، با مجری مستقیم تور مصر از قاهره، اهرام ثلاثه و ابولهول دیدن کنید و بهترین تجربه سفر را داشته باشید.
در طول 30 قرن تمدن مصر باستان، مردان و زنان همه طبقات جامعه مصر به زیورآلات علاقه داشتند. بیشتر مصری ها از جواهرات استفاده می کردند و همراه با آن برای زندگی پس از مرگ، دفن می شدند؛ جواهراتی مانند گردنبند، انگشتر، دستبند و طلسم بسته به دارایی و موقعیت صاحب آن از مواد مختلفی ساخته می شد.
مردم دوران پیش از دودمانی مصر به خاصیت چکش خواری طلا و مقاومت آن در برابر کدر شدن پی بردند. این ویژگی ها، همراه با درخشندگی طبیعی، آن را به ماده ای پرطرفدار در استفاده از زیورآلات تبدیل نموده است که نشان دهنده جایگاه مهم صاحب آن است. محبوبیت جواهرات طلا در طول تاریخ طولانی مصر افزایش پیدا کرد، به طوری که حجم خیره کننده زیورآلات طلایی که در کاوش های باستان شناسی کشف شده است، این مسأله را تصدیق می نماید.
بیشتر طلای مورد استفاده در مصر باستان از منطقه صحرای شرقی، منطقه کوهستانی بین نیل و دریای سرخ به دست می آمد. بر اساس اسناد موجود، حداقل 1300 معدن فعال در دوران باستان وجود داشته است و یک تشکیلات پیچیده فراوری طلا و طلاسازی در سواحل نیل توسعه یافته بود. خراج و فتوحات خارج از کشور نیز خزانه مصر باستان را پر از طلا کرد. گمان می رفت که نوبه واقع در سودان امروزی، منبع قابل توجهی از طلا است.
نوبه نماد مصری طلا بود و هیروگلیف آن به شکل یقه طلایی به تصویر کشیده می گردد که بخش انتهایی دو طرف آن آویزان است و هفت رشته نیز از بخشی وسط این یقه آویخته شده اند.
اشاره به استفاده از طلا در نوشته های دودمان اول بین سال های 2925 تا 2775 قبل از میلاد وجود داشت، با این حال، مصریان دوران پیش از دودمانی مصر بین سال های 4000 قبل از میلاد تا 3001 قبل از میلاد (در زمان پیش از ایجاد زبان نوشتاری) طلا استخراج می کردند. اگرچه مصر غنی از طلا بود، اما استخراج آن با توجه به ابزار ابتدایی مصریان باستان، عملکرد قابل توجهی است.
استخراج طلا و استفاده از آن در طول زمان به یک سیستم پیچیده تبدیل شد و مصریان باستان بسترهایی را برای صنعت طلاکاری فراهم کردند که هنوز در فلزکاری مدرن به کار می روند.
در دوران پادشاهی نوین، تشکیلات بزرگ استخراج طلا تحت فرمان و انحصار سلطنت بود و به وسیله نیروی کار متشکل از مجرمان و بردگان اداره می شد.
طلاسازان طلای خام را با کوبیدن به ورقه های طلا تبدیل می کردند و از روش های مختلفی برای ساخت محصولات متنوع استفاده می کردند. این روش ها یا در خود منطقه تکامل و توسعه پیدا می کردند و یا از فرهنگ های خارجی امانت گرفته می شدند. طلاسازان بعلاوه از سنگ ها و شیشه های ارزشمند برای تزئین طلا و خلق زیورآلات مجلل تر استفاده می کردند.
برای مصریان باستان، طلا مضمون مذهبی داشت؛ زیرا آن ها معتقد بودند که طلا یک فلز الهی و بخشی از خدای خورشید رع Ra است. در ابتدا، استفاده از طلا مختص پادشاهان و افراد سلطنتی بود، اما به مرور زمان به کاهنان و اشراف زادگان نیز توسعه یافت.
سخن پایانی
طلا در مصر باستان فراتر از یک فلز گرانبها بود؛ نمادی از قدرت، مذهب و جاودانگی که زندگی روزمره، آیینهای مذهبی و حتی مرگ و زندگی پس از آن را تحت تأثیر قرار میداد. از استخراج طلا در معادن نوبه تا هنر طلاسازی در دربار فرعون، این فلز همواره به عنوان یک عنصر ارزشمند در تاریخ مصر جایگاهی ویژه داشته است. میراث مصریان در صنعت طلاکاری هنوز هم در هنر فلزکاری مدرن دیده میشود، و آثار برجایمانده از آن دوران، همچنان نشاندهنده شکوه و عظمت یکی از بزرگترین تمدنهای جهان است.
منبع: دنیای سفر